Logo gemeente Katwijk

“Ze is nog steeds de oma van mijn kinderen. En iemand waar ik veel van hou."

Je kunt mantelzorger zijn van je partner, kinderen, ouders, neven, nichten, buren, vrienden of zelfs van volslagen onbekenden. Maar mantelzorgen voor je ex-schoonmoeder? Dat komen we minder vaak tegen. Toch is dat precies wat Linda Verloop doet. “Ik ben begin 2017 gescheiden, maar heb zo’n liefdevolle band met mijn ex-schoonmoeder, dat ik haar graag blijf ondersteunen.”

Hoewel haar ex-schoonmoeder (74) inmiddels fase 5 Alzheimer heeft, verleent Linda minder intensieve mantelzorg dan toen de ziekte pas de kop opstak. “Vooral de eerste anderhalf jaar waren gigantisch zwaar. Mijn schoonmoeder was 68 toen we signalen kregen dat er wat aan de hand was. Bij veel Alzheimer patiënten zijn de eerste verschijnselen mild. Ze vergeten dingen, komen wat lastiger uit hun woorden. Maar mijn ex-schoonmoeder hoorde, voelde en zag dingen die er niet waren. Zo hoorde ze overal in huis iemand kloppen, vooral in haar slaapkamer. Ze dacht dat een buurtbewoner een buurman opdracht gaf om op de vloeren te kloppen. Een soort paranoia eigenlijk. Dat maakte het enorm heftig, want als ze ‘s nachts wakker werd van het ‘geklop’, stapte ze haar bed uit en dwaalde ze over straat.”

Logé op de bank

Linda kan het aantal keren dat ze wakker schoot, omdat ze intuïtief aanvoelde dat er iets mis was, niet meer tellen. “Dan belde ik op haar mobiel en bleek ze inderdaad buiten rond te dwalen. Of voor onze flat te zitten. Mijn toenmalige echtgenoot en ik lieten haar dan de nacht bij ons op de bank doorbrengen. Soms gebeurde dat wel tien keer per maand.” Omdat dit geen houdbare situatie was, besloot Linda naar de GGZ te stappen. “Er werden antipsychotica voorgeschreven, maar die sloegen niet aan. Ik heb toen een heel gevecht met de artsen gevoerd om haar medicatie aan te passen. Daar werd ik op een gegeven moment bijna wanhopig van.” Uiteindelijk weet Linda de artsen toch te overtuigen. “Een paar dagen nadat ze op andere medicatie zat, had ik iets van ‘woohoo, wat is dit’? Ze belde niet meer continu, haar paniek nam af. Achteraf denk ik dat ze door een hel moet zijn gegaan. Dat doet nog steeds pijn.”

Beleg check

Vanaf dat moment neemt de druk gelukkig wat af. Linda: “Het verschoof richting ‘normale’ mantelzorg. Even kijken hoe het gaat. Helpen met het huishouden. De administratie regelen. Inmiddels heeft ze veel hulp van de thuiszorg, maar haar boodschappen doet ze nog steeds zelf. Als ze naar de dagbesteding is – dat vindt ze trouwens helemaal fantastisch – ga ik gauw even kijken of het broodbeleg niet bedorven is, want vaak koopt ze teveel. Ook kook ik een paar keer in de week voor haar. Dan eet ze gezellig bij mij thuis mee.”

Vanuit het hart

Hoewel de band hecht is, merkt Linda wel dat haar ex-schoonmoeder achteruitgaat. “Ze wordt steeds stiller. Vaak zit ze maar wat te zitten. Of sukkelt ze een beetje weg. Ik denk dat ze binnen nu en een jaar wordt opgenomen, maar tot die tijd ben ik er voor haar.” Heeft Linda nog een tip voor mensen die in vergelijkbare situaties terechtkomen? “Ik denk dat het belangrijk is om Alzheimer patiënten in hun waarde te laten. Dat doe ik ook. Ik lach haar niet uit als ze een keer iets raars doet of zegt. Ik word niet boos als ze voor de zoveelste keer met hetzelfde verhaal belt. Dat is niet altijd makkelijk, want je wordt er soms best kriegelig van. Maar ze is nog steeds de oma van mijn kinderen en iemand waar ik veel van hou. Ik doe dit dan ook echt vanuit mijn hart, niet omdat het ‘moet’. Ze vertrouwt mij. Dat vertrouwen zal ik nooit beschamen.”